Ontstaan
Al in het eerste jaar van het bestaan van MSV Mike the Bike speelde men met de gedachte om een motortreffen te organiseren. Dat was niet zo verwonderlijk, want halverwege de jaren zeventig hoorde een treffen er echt bij. Maar er kwam veel werk bij kijken en bovendien moest er flink worden geïnvesteerd. Geld was er echter nog niet veel.
De motorshow die eind 1974 werd georganiseerd, verlichtte de financiële druk slechts gedeeltelijk. Er werd contact gezocht met de Pepijnklinieken (tegenwoordig Pergamijn) in Echt, want naar het voorbeeld van de grote Jumborun in Nijmegen en Arnhem wilden we graag een zijspanrit met mensen met een beperking organiseren. We verwachtten dat onze ‘stoet’ een stuk kleiner zou zijn en kozen daarom ook voor een kleinere naam: ‘BAMBI’.
Enkele bestuursleden stelden zich financieel garant, waardoor het eerste treffen in 1975 kon doorgaan. Het verliep uitstekend en dat zorgde voor voldoende enthousiasme om ermee door te gaan.
In de jaren daarna werd er volop gebouwd en gesleuteld. Uiteraard werd de vereniging – meestal in natura – flink gesteund door particulieren en bedrijven uit de omgeving. Vooral de familie Cuypers droeg veel bij. Zij stelde niet alleen haar loods, maar het hele bedrijf ter beschikking van het treffen.
Door de jaren heen was de grootste angst van de leden van Mike the Bike dat er iets zou gebeuren met de spullen of de levende have op het terrein. Om dergelijke calamiteiten te voorkomen, werd er permanent gepatrouilleerd. In de loop der jaren ontstond echter ook veel sociale controle onder onze gasten. Zij zagen het belang van rust en veiligheid in en kwamen soms juist daarom graag naar Weert.
Dankzij dit alles was het Bambitreffen wellicht een van de laatste grote motortreffens die de woelige jaren zeventig en tachtig had overleefd.
In 2014 werd het Bambitreffen voor de veertigste en laatste keer georganiseerd. Daarmee kwam een einde aan een jarenlange traditie.
Het treffen
Het treffen begon op vrijdagmiddag om 14.00 uur. Dan ging de tap open en was het vet warm. Alle voorbereidingen waren afgerond en op deze eerste dag van het treffen meldden zich al flink wat gasten.
’s Avonds was het gezellig druk in de loods. Een discotheek zorgde voor de muziek. De meeste treffengangers gebruikten deze avond om gezellig bij te praten.
Op zaterdag stond rond het middaguur een flinke file voor de slagboom en moest de entreegroep alle zeilen bijzetten. Overal in het bos klonk het gerammel van tentstokken en de loods liep vol met oude bekenden.
’s Avonds was er opnieuw muziek van de discotheek en gingen kilometers frikandel en stapels hamburgers over de toonbank. Het bier werd met meters, nee, vierkante meters, nee, kubieke meters tegelijk verkocht.
Om twaalf uur begon de keukengroep met poetsen, want dan ging de keuken dicht. Vervolgens vertrokken de laatsten uit de loods en begon het grote poetsbal voor de bargroep. De beveiliging hield een extra oogje in het zeil op het treffenterrein, zeker wanneer de bar sloot en iedereen zijn of haar tent opzocht.
Dat alles zorgde op zondag natuurlijk voor de nodige houten koppen en katers, die maar op één manier te verjagen waren: uitsmijters!
De keuken draaide al vroeg op volle toeren en ook de rest van de ochtend moest er flink worden gewerkt, want zondag was de dag van de Bambirit. De koffietafel voor de zijspanrijders, cliënten en begeleiders van Pergamijn werd klaargezet.
Vrijwilligers
Zeker op zondag, wanneer veel leden van Mike the Bike het druk hadden met de organisatie van de Bambirit, draaide het treffen voor een groot deel op de inzet van vrijwilligers.
Tientallen vaders, moeders, vrienden en bekenden zorgden ervoor dat de gaten achter de bar, in de keuken en op het terrein werden opgevuld. Daar waren ook veel oud-leden bij, die hun motor misschien niet meer hadden, maar hun enthousiasme voor het Bambitreffen wél hadden behouden.
Bambirit
De Bambirit begon op het treffenterrein. De cliënten van Pergamijn arriveerden met bussen op ‘De Kuper’ en zochten samen met hun begeleiders een zijspanrijder op. Vaak waren de cliënt en de zijspanrijder al oude bekenden, omdat ze allebei al jarenlang aan de rit deelnamen.
Omdat er meer cliënten dan zijspannen waren, reden ook de bussen mee tijdens de ritten. Daarin konden eveneens gezinsleden van de zijspanrijders meerijden, als ze dat op prijs stelden.
Tussen de beide ritten door verzorgde MSV Mike the Bike een lunch voor de rijders, cliënten en begeleiders. Een echte Weerter joekskepel zorgde voor de muzikale omlijsting.
Vanaf 2013 voerde ook de middagrit door het Limburgse en Brabantse landschap, in plaats van terug naar Pergamijn in Echt. Na afloop werd er meestal van plaats gewisseld tussen de buspassagiers en de passagiers in de zijspannen.
De inwendige mens
Tijdens het Bambitreffen probeerden we de prijzen van eten en drinken zo laag mogelijk te houden, maar wilden we iedereen ook de gelegenheid geven om ‘normaal’ te eten.
Natuurlijk waren er snacks te koop, maar we zorgden ook voor een goed ontbijt met broodjes kaas, ham en ei, uitsmijters en slaatjes. Op zaterdag en zondag werd er een nasischotel geserveerd.
Verder waren er natuurlijk koffie, thee, soep, saté met brood en onze boterham met ei en spek, die ooit was ontstaan als ‘jubileumboterham’. Ook yoghurt en appels stonden op het menu.
Veiligheid en rust
In het verleden moest je als organisator van een motortreffen alles uit de kast halen om de zaken in goede banen te leiden. Vooral in de jaren zeventig gebeurden er in heel Nederland incidenten die het voortbestaan van een motortreffen in gevaar konden brengen.
Mike the Bike werkte zelfs samen met hondensportvereniging De Trouwe Vriend, zodat er met honden wacht kon worden gelopen.
In de laatste decennia van het Bambitreffen bleek dat onze gasten het belang van rust en veiligheid net zo belangrijk vonden als wijzelf. Uiteraard was er beveiliging en was er zelfs altijd een professionele beveiliger aanwezig.
Voor wie wat extra rust wilde, was er ons familieveld. Daar verwachtten we dat het na 22.00 uur rustig was, net als op een gewone camping.
Het Bambitreffen vond plaats op een oud landgoed, ‘Beauchamps’, midden in de natuur. Je kon er kamperen in een oerbos met bomen die er al stonden toen de fiets nog moest worden uitgevonden.
Die bomen wilden we graag laten staan. Daarom was open vuur verboden. Voor de barbecue zorgde MSV Mike the Bike.
Kinderopvang
Sinds jaar en dag zorgde Scouting HuBoVra voor de opvang van de kleintjes op het treffenterrein zelf. De kinderen werden de hele dag beziggehouden en mochten er zelfs blijven slapen.
Wel graag op maandag weer ophalen!